42-215 Częstochowa,Armii Krajowej 36a, pok 111, tel.:+48 502-102-298, email:pthczest@ajd.czest.pl

Aktualności

A A A A

 

JESTEŚ ZAINTERESOWANY HISTORIĄ???

Zapraszamy na spotkania Polskiego Towarzystwa Historycznego

Oddział w Częstochowie

Instytut Historii AJD, Al. Armii Krajowej 36a

 

 

NAJBLIŻSZE SPOTKANIA:

- 25 listopada 2014 r., prof. dr hab. Rafał Stobiecki (UŁ), Historycy polscy wobec wyzwań XX wieku – spotkanie autorskie;

- styczeń 2015 r., dr Witalij Bohatyrewicz (PTH Częstochowa), Meblarstwo na terenie obecnej Białorusi;

- marzec 2015 r., mgr Łukasz Pabich (Muzeum Częstochowskie), Najazd rosyjsko-kozacki na powiat lelowski w 1707 roku;

- 24–25 kwietnia 2015 r., konferencja naukowa Twierdze osiemnastowiecznej Europy. Rzeczypospolita Obojga Narodów i kraje ościennewięcej;

 

 

*******************************************

 

 

Historycy polscy wobec wyzwań XX wieku

 

W imieniu Zarządu Częstochowskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego, Dyrekcji Instytutu Historii Akademii im Jana Długosza w Częstochowie, Dyrekcji Ośrodka Promocji Kultury „Gaude Mater” uprzejmie zapraszamy na spotkanie z prof. dr hab. Rafałem Stobieckim (UŁ), autorem książki Historycy polscy wobec wyzwań XX wieku, które odbędzie się w dniu 25 listopada (wtorek), o godz. 17.00, w Ośrodku Promocji Kultury „Gaude Mater” ul. J.H. Dąbrowskiego 1 (I piętro). Wstęp wolny.

 

Prof. dr hab. Rafał Mieczysław Stobiecki urodził się w 1962 r. w Łodzi, w 1985 r. ukończył studia historyczne w Instytucie Historii Uniwersytetu Łódzkiego i rozpoczął pracę na stanowisku asystenta w Katedrze Historii Historiografii UŁ. W 1995 r. uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych (promotor: prof. dr hab. Andrzej Feliks Grabski), a w 1999 r. stopień doktora habilitowanego, na podstawie rozprawy: Bolszewizm a Historia. Próba rekonstrukcji bolszewickiej filozofii dziejów. Tytuł profesorski uzyskał w 2007 r. Obecnie jest kierownikiem Katedry Historii Historiografii w Instytucie Historii UŁ. W swoich badaniach koncentruje się na problemach historiografii okresu PRL, rosyjskiej i radzieckiej historiografii XIX i XX w., a także emigracyjnego historiografia dziejopisarstwa polskiego po 1945 r. Był stypendystą Funduszu dla Popierania Niezależnej Nauki i Kultury, a także Polskiej Fundacji Kulturalnej. Jest członkiem Komisji Metodologii Historii i Historii Historiografii Komitetu Nauk Historycznych PAN, a także komitetu redakcyjnego pisma „Dzieje Najnowsze”.

 

Uprawianie historii  jest podwójnym intelektualnym wyzwaniem. Wyzwaniem wobec przeszłości, w sensie towarzyszących nam stale wątpliwości czy trafnie odczytaliśmy jej zasadnicze przesłanie oraz wyzwaniem wobec teraźniejszości, która wyznacza granice rozumienia i interpretowania  tego czego już nie ma.  Konwencja studiów zawartych w książce „Historycy polscy wobec wyzwań XX wieku” przybiera formę szkiców biograficzno-historiograficznych, w których prezentowane koleje życia historyka stanowią istotny kontekst interpretacyjny dla analizy jego twórczości. Jestem przekonany, że nie tylko analiza dzieła może nam powiedzieć coś istotnego o człowieku, ale także odwrotnie, jego biografia może stanowić istotny klucz do interpretacji dorobku historyka. Generalnie, każdy z tekstów składa się z dwóch korespondujących ze sobą części – rozważań mających charakter biografii intelektualnych, rekonstruujących drogi, wybranych bohaterów do historii, towarzyszące im wybory oraz  fascynacje, zarówno naukowe, jak i ideowe. Chodzi o umiejscowienie ich w określonym środowisku, szeroko rozumianej formacji intelektualnej czy tradycji historiograficznej. Druga część to zwykle, mniej lub bardziej syntetyzująca  próba analizy  dorobku wybranych historyków, czasem tylko przegląd najważniejszych prac, niekiedy  próba odpowiedzi na pytanie jaka jego część wytrzymała próbę czasu i stanowi do dzisiaj punkt odniesienia dla współczesnych badaczy.

W autorskim zamiarze, prezentowana Czytelnikowi książka, próbuje pokazać przez pryzmat jednostkowych doświadczeń fragment dziejów historiografii polskiej w XX w. Nie jest w żadnej mierze systematycznym przeglądem postaw, wyborów i dokonań historyków polskich w XX w. To raczej dziesięć studiów przypadków (case studies).

Oskar Wilde, miał kiedyś powiedzieć, że każdy biograf ma w sobie coś z Judasza. Współczesna biografistyka nie cofa się przed ujawnianiem nawet najbardziej intymnych spraw związanych z życiem bohaterów. W moim przekonaniu w tym nekrofilskim zacięciu trzeba jednak zachować jakiś umiar i szacunek dla drugiego człowieka. Autor nie chce być ani oskarżycielem, ani sędzią, ani obrońcą prezentowanych w książce postaci. Choć oczywiście jego sympatie i antypatie można dostrzec na różnych piętrach narracji.

Bohaterowie niniejszej książki nie zostali wybrani przypadkowo. Ich biografie ilustrują, jak mi się wydaje, dramatyczne niekiedy losy polskiej historiografii w XX w., towarzyszące im przełomy i konflikty, czasem wieloletnie podziały (kraj – emigracja). Z tej perspektywy, zebrane w jednym tomie  szkice  mogą stanowić ważny przyczynek do odpowiedzi na pytanie o próbę bilansu dokonań polskich historyków w XX w. oraz miejsca i roli historii w polskiej debacie publicznej.

 

© 2014 Wszelkie prawa zastrzeżone

Aktualności | Historia Oddziału | Statut PTH | Władze Odddziału | Członkowie | Deklaracja | Odczyty | Wydawnictwo | Czestochoviana | Galeria | Linki